Otizm, sosyal ve iletişim becerilerinin oluşmasını etkileyen bir gelişim bozukluğudur. Otizm genellikle yaşamın ilk 3 yılında ortaya çıkar. Otizmli çocuklar genelde öğrenme zorluğu çekerler, büyük bir kısmında farklı seviyelerde zekâ geriliği görülse de, zekâ seviyeleri normal otizmli çocuklar da vardır. Ancak genel zekâ seviyeleri ne olursa olsun, otizmli çocuklar çevrelerindeki dünyayı algılamakta ortak bir zorluk çekerler. Otizm erkek çocuklarda kız çocuklarından 4 kat daha fazla görülmektedir Her çocuktaki otistik belirtiler ve bunların seviyesi farklılık gösterebilir, bu nedenle otizmin seviyelerini kategorize etmek güçtür. Ayrıca, Asperger Sendromu ve Rett Sendromu olarak bilinen otizm formları da bulunmaktadır. Otizmin en temel belirtileri; sosyal ilişkilerde güçlük, konuşma güçlüğü, sessiz iletişimde zorlanma, oyun oynama ve hayal gücünü kullanmada zorlanma, değişikliklere karşı tepki ve direnç göstermedir.

Otizmli bir çocuk; başkalarına karşı ilgisizdir, göz temasından kaçınır, başkaları ile kendiliğinden iletişim kurmaz ve isteklerini bir yetişkinin ellerini kullanarak belirtir.

Diğer çocuklarla oynamaz, sürekli bir konu üzerinde konuşur,sebepsiz şekilde ağlar, güler ve sebepsiz davranışlarda bulunur.Anlamsız sözleri üst üste tekrarlar, nesneleri tutup sürekli döndürmekten hoşlanır, değişikliklerden hoşlanmaz. Yaratıcılık gerektiren oyunları oynayamaz, bazıları yaratıcılık gerektirmeyen bazı işleri oldukça hızlı ve iyi yapar.